باری دیگر صفای گلی را از چمن ما درغ کرد این گلچین روزگار...
در اوج ناباوری خبری را که گوینده صدای جوان اعلام کرد شنیدم:
منوچهر احترام، طنز پرداز پیشکوست کشورمان درگذشت.
کاش حال نا خوش من هم همین قدر کوتاه می بود...
تا همین الآن نمیخواستم باور کنم، ولی تشییع پیکرش جایی برای تکذیب ها باقی نگذاشت...
خودش رفت، ولی حسنی ماند، ده شلمرود جاوید شد، همذات پنداری دوران کودکی من با حسنی معروف مجدد برایم یادآوری شد...
به نظرم عده ای حیفند که بگوییم درگذشتند، باید بگوییم جاوید شدند...
خدا که یقینا رحمتش می کند، پس از خدا چیز دیگری طلب میکنم، آن هم اینکه باشند کسانی که راه آن عزیز را ادامه دهند...
---
در همین رابطه:
منوچهر احترامی ورپرید- محمود فرجامی
حسنی تک و تنها شد...- بوالفضول الشعرا
و بسیاری دیگر از دوستانی که نوشتند و من به جهت کم حوصلگی و ذیق وقت تک تک لینک نمی کنم...


