محمدرضا باهنر: وقتی فضا دست رادیکال ها باشد مدیریت اتوبوسی اتفاق می افتد
نایب رئیس مجلس و عضو کمیسیون اکثریت مجلس در پاسخ به سوالی در مورد مشورت دولت و مجلس در مورد کابینه دولت دهم گفت:
با توجه به اختیارات رئیسجمهور در جهت انتخاب همکاران، در این رابطه هیچ نیرویی به ایشان از جانب مجلس معرفی نشده، البته اعلام آمادگی برای مشورت با ایشان را کرده ایم. با توجه به تزلزل کابینه در دولت نهم ، کم لطفی است که بعضی بگویند وزرا از جانب مجلس به رئیس جمهورتحمیلی بوده است چرا که رئیسجمهور در نهایت وزرا را معرفی مینمودند.
یک ایراد اساسی بر دولت نهم وارد است که آقای احمدینژاد بیش از اینکه افرادی را برای کمک در نظر بگیرند که استقلال فکری داشته باشند ، افرادی را در نظر گرفتند که برای پیشبرد کارها با وی هماهنگ باشند، همچنان که حجم بالای کارها در این دولت نیز غیرقابل انکار است، ما دولت را فراتر از شخص رئیسجمهور میدانیم من دولت ائتلافی از احزاب رقیب را موفق نمیدانم چرا که برای تصمیمگیری و سیاستهای راهبردی اتلاف وقت میشود در حالی که دولت میدان اجراست، ما علاقمندیم که دولت به نقطهای برسد که بتواند از حداکثر توان نخبگان استفاده کند و در کار اجرایی هم مشکل نداشته باشد .
محمدرضا باهنر در ادامه سخنانش چنین افزود : وقتی فضا دست رادیکالها باشد، مشکلاتی از قبیل مدیریت اتوبوسی اتفاق میافتد در حالی که ما باید از افراد میانهرو و عقلای جناحها استفاده کنیم. مجموعه پستهای سیاسی کشور از 200 – 300 نفرتجاوز نمیکند و این طبیعی است که با تغییر دولتها مدیران رده بالا تعویض شوند تا همسوی دولت باشد ولی نباید مدیران اجرایی رده پایین را جابجا نبود چرا که درگیری کاری بیجا ایجاد میشود.
باهنر در رابطه با جا به جایی زیاد مدیران در دولت نهم گفت:
من این حرف شما را قبول دارم وقتی ما میخواهیم حلقه مدیران را بشکنیم و باز کنیم، این جابجایی اشکالی اساسی است، ما به همراه مجمع تشخیص مصلحت نظام تلاشهایی را برای رفع این مشکل کرده ایم ، چرا که برای پستهای کلان کشور مثلاً وزارتخانه ، وزیر برای تصدی وزارتخانه باید حداقل شرایط اعتقادی و تجربی را داشته باشد، برای نمایندگان مجلس نیز همین گونه باید باشد.
باهنر در مورد انتقادات و اتفاقات اخیر و تاثیر آن بر دولت دهم چنین افزود : از یک طرف امر به معروف و نهی از منکر زمانی وجوب پیدا میکند که احساس تأثیر باشد. اگر مسئلهای را نمی توان حل کرد نباید صورت مسئله را پاک کرد، این درست نیست که نخبگان بگویند یا به حرفمان عمل کنید یا حرف نمیزنیم در بزرگان انقلاب بوده که جان و مال و آبرویشان را برای کشور گذاشته اند. من در این حد قبول ندارم که اگر کسی حرف حق بزند محکومش میکنند ، البته مثالهای کمرنگی وجود داشته باشد، صحبتهایی میکنند ولی وقتی احتمال تأثیر را کم میبینند انگیزه شان کم میشود. ولی آقای احمدینژاد هم نباید هر انتقادی را کارشکنی تلقی کنند . انتقادهای پر حجم به احمدینژاد باعث شد که روحیه انتقادگریزی پیدا شود ، نقد مشفقانه در هر فضایی وجود دارد.
عماد افروغ: دولت نهم به طور کامل ازنخبگان اصولگرا استفاده نکرد
در ابتدای این برنامه نماینده پیشین مجلس شورای اسلامی در رابطه با بهره بردن دولت از نخبگان گفت:
در دورهای به نخبگان توجه بیشتری میشود و در دورهای دیگر توجهی به خرد جمعی نمیشود. البته ممکن است گفتمانی بدون حضور نخبگان هم مطلوب باشد ، متاسفانه در دولت نهم رابطه نخبگان و دولت بسیار ضیق بود ولی در حال حاضر بحث تعامل دولت و مجلس به صورت جدی مطرح است. پس از جنگ دولتها در سه میدان توسعه سازندگی، توسعه سیاسی، الگوی عدالت فعالیت کردند که در این سه عرصه نیز چندان به نخبگان توجهی نشد،در دولت نهم علاوه بر اینکه انسجام لازم را نداشت، بیش از اینکه ژنرالهای نخبه را به کار گیرد؛ به استخدام نیروهای اجرایی و سربازهای صفر را که پیرو رئیس دولت بودند پرداخت، وحتی در دوره قبل با نمایندگان مجلس که بخشی از نخبگان ملت هستند مشورتی صورت نگرفت، تفاوت دولت نهم و دولت هشتم در این است که در دولت هشتم که توسعه سیاسی را محور قرار داده بود از ژنرالهای نخبه استفاده کرد با این توضیح که این ژنرالها نیز درون گفتمانی بودند و به نخبگان برون گفتمانی توجهی نشد، نکته قابل ذکر این است که مسئولین میتوانند یک چهرۀ شناخته شده با نظری مستقل و با تاکتیکهای مختلف ولی همسو با خطمشیهای دولت باشد.
عماد افروغ نماینده پیشین مجلس در بخش دیگری از صحبتهایش در رابطه با دیدگاه نخبگان نسبت به دولت دهم گفت:
در دولت توسعه سیاسی از تمام ظرفیت اردوگاه اصلاحطلبی استفاده شد که در دولت نهم اینطور نبود و از نخبگان اصولگرایان به طور کامل استفاده نشد، البته این نکته نیز لازم به ذکر است که در دولت توسعه سیاسی هم در بخش میانی مدیریت خوب عمل نشد و از اردوگاه برون گفتمان استفاده نکرد .البته لازم به ذکر است که بحث ضوابط بحثی اساسی است و ما نیاز به تفسیر بیشترضوابط در مجلس و نظارت بر انتخاب وزیر و پیاده شدن ضوابط داشته باشیم. بنده قصد اظهار نظر دربارۀ دولت دهم ندارم، ولی با توجه به شناختی که از رئیسجمهور دارم من چندان امیدواری به تعاملپذیر بودن دولت ندارم.
افروغ دلیل اظهار نظر نکردنش را در رابطه با دولت چنین عنوان کرد: اصحاب قدرت بایستی زمینه را برای نقد فراهم کنند، وقتی دولتمردان شروع به تخریب منتقدان می کنند هیچ صاحب شعوری نیست که خود را در معرض تخریب عرفی و دینی قرار دهد ، وقتی حرفی خریدار نداشته باشد و در جامعهای که میخواهد به عقلانیت توجه داشته باشد ،جواب منطقی به انتقادات ندهند و از این رویه حمایت هم صورت گیرد چه لزومی به صحبت وجود دارد؟
