خاطرات يك "من"

ســـــلام

محفل آریاییتان طلایی ،دلهایتان دریایی ، شادیهایتان یلدایی، مبارک باد این شب اهورایی.

* ناشناس نوشت در شنبه سی ام آذر 1387ساعت 6:11 بعد از ظهر

دوستای گلم سلام

این بار می خوام از دریچه ای بهتون سلام کنم که توش یه خواهش،خواهش برای دعا،دعا برای سلامتی.....

عظمت این ماه و دعاهای شما به حدی زیاده که می تونه این دوستمون رو پیشمون نگه داره و این ماه رمضون رو آخرین ماه رمضون عمرش قرار نده

پس بیاین برای نیازمندی که هم من و هم شما می شناسیمش دعا کنیم تا شفا دریچه ی قلبشو نوازش کنه و دل به دستای دکترا نبنده و مجبور به عمل نشه

دستای گرمتونو برای کمک و همصدایی فشار میدم و با گریه می خونم :

امٌن یجیب .....

* ناشناس نوشت در دوشنبه بیست و پنجم شهریور 1387ساعت 12:48 بعد از ظهر

خورشید

آرزوی دیدن ستارگان را به گور خواهد برد .

" قاطی پاطی "

* ناشناس نوشت در پنجشنبه بیست و دوم فروردین 1387ساعت 6:27 بعد از ظهر

خداحافظ....

خداحافظ به همه ی اونایی که پارازیت یه روزی خونه ی امیدشون بود....

یه خداحافظی به همه ی اونایی که دلشون برای اهالی گل پارازیت تنگیده .....

دوستای گلم خداحافظ.....

خواستم نوشتن این نوشته رو بهونه ای برای مرور خاطرات گذشته قرار بدم اما دیدم هممون تو گوشه ها ی ذهنمون خاطره هایی داریم که زبون من شاید نتونه اون طوری که اونها رو شما تو ماورای ذهنتون نگه داشتین بیان کنه ....اما بذارین همین قدر بگم، روزی که من اومدم یه پارازیتی رفته بود ...نازنین از بینمون رفته بود................وقتی اون محفل گرم و دیدم تصمیم گرفتم منم مثل بقیه بشم یه پارازیتی ...من اومدم ......روزای قشنگی بود اما .......پارازیت یه روز خونه ی امیدمون بود؛ هر وقت از هر جا خسته به پارازیت میرسیدیم خستگی از تنمون در می رفت هر جا بودیم می دوییدیم تا موقع برنامه خونه باشیم یا تو نت...

اما دیگه تموم شد الان نه عجله ای برای رسیدن به برنامه داریم نه کامنت گذاشتن .....حرف زیاد و منم تو بیان ناتوان پس سر دوستای گلمو درد نمیارم و میگم کاش باشی تا دوباره فندکی روشن کنی لااقل سیگار مرگت را با دو دستان خودت روشن کنی.....مثل همیشه می گم دوستون دارم خیلی زیاد من و نبرین از یاد

سلام،سلام به همه ی اونایی که .......

فقط میگم سلام ....سلام نام زیبای خداست سلام ......

* ناشناس نوشت در شنبه هجدهم اسفند 1386ساعت 9:20 بعد از ظهر

سلام عزیزان
من خواستم با شما یه شوخی بی مزه بکنم
البته از این که یوزر و پسورد وبلاگو به همه بگی خشم نمی یاد
بای

* ناشناس نوشت در سه شنبه بیست و نهم آبان 1386ساعت 12:38 بعد از ظهر

اولین حضور من

سلام

زیاد گویی نمی کنم و فقط یک رباعی می گذارم .این رباعی را هنوز در وبمان نگذاشتیم و داغ داغ است.

عمری پی خدمت خلایق بودی

از یاوه بری پی حقایق بودی

ساعات عزیز عمر بیهوده گذشت

با بی خبری جذب دقایق بودی

"ابن الوقت"

وقت شناس و پاینده باشید

بدرود.

* ناشناس نوشت در شنبه بیست و هشتم مهر 1386ساعت 5:10 بعد از ظهر

سئوال

با عرض سلام حضور آقایIQ -مدیریت این وبلاگ. بنده می خواستم سئوالی رو مطرح کنم و از شما ودیگر دوستان هم میخواهم که در صورت امکان به این سئوال پاسخ بدید ( لطفا ). البته برای خالی نبودن عریضه شعری هم در این رابطه از استاد فریدون مشیری در ذیل آورده ام.

سئوال:

به نظر شما آیا آزادی بهتر است و یا امنیت؟

پشه ای در استکان آمد فرود
تا بنوشد آنچه واپس مانده بود
کودکی - از شیطنت - بازی کنان،
بست با دستش دهان استکان!
پشه دیگر طعمه اش را لب نزد
جست تا از دام کودک وا رهد.
خشک لب، می گشت، حیران، راه جو
زیرو بالا، بسته هر سو، راه او.
روزنی می جست در دیوار و در
تا به آزادی رسد بار دگر.
هر چه بر جهد و تکاپو می فزود
راه بیرون رفتن از چاهش نبود
آنقدر کوبید بر دیوار سر
تا فرو افتاد خونین بال و پر
جان گرامی بود و آن نعمت لذیذ،
لیک آزادی گرامی تر، عزیز.

فریدون مشیری

منتظر نظراتتون هستم – ارادتمند شما چرخه (Charkhe)

* ناشناس نوشت در سه شنبه سوم مهر 1386ساعت 11:54 بعد از ظهر

با سلام و با عرض پوزش از آقای iq می خواستم بگم که از این به بعد مطالب ارسالی من رو بیشتر خواهید دید. البته اگه ممانعتی هست بفرمایید......
با عرض ادب و احترام charkhe

* ناشناس نوشت در سه شنبه سوم مهر 1386ساعت 8:56 بعد از ظهر

با سلام
می خواستم فقط از بابت گل روی شما یک دوبیتی بگم و صد البته با اجازه شما.
مرا عشق و غم سینه تویی تــــو مرا یـــار و گـــــلابینه تویی تـــو
مرا که یار دیگر چون تویی نیست همه جانم فدای چون تویی تو

* ناشناس نوشت در سه شنبه سوم مهر 1386ساعت 6:6 بعد از ظهر

به نام خدایم...

سلام

منم كاميار...

خوبين؟

خوشين؟

منم خوبم...